تسویه حساب با اتوبوسهای اجاره ای

احسان مهرابی

جمعه ۹ تیر 1396 - 16:24

«بعد از انتخابات،با شما حساب می کنم».این تهدید حسن روحانی خطاب به سپاه پاسداران بود که به گفته او،برای نشست های سخنرانی ابراهیم رئیسی اتوبوس «اجاره می کردند».روحانی این کنایه ها را بارها در ایام انتخابات تکرار کرد.اینک پس از انتخابات نوبت حسابرسی سپاه پاسداران شده است.

سخنان حسن روحانی درباره واگذار شدن اقتصاد به یک «دولت با تفنگ» نیز بخشی از این تسویه حساب است.حسن روحانی مانند برخی از دیگر فعالین سیاسی دست روی نقطه ای گذشته که پاشنه آشیل سپاه پاسداران محسوب می شود،هر چند مشکل اصلی او با سپاه پاسداران در واقع فعالیتهای سیاسی این نهاد است نه فعالیتهای اقتصادی آن.

فعالیتهای اقتصادی سپاه پاسداران قاعدتا موضوع اصلی اختلاف نیست.اختلاف زمانی آغاز می شود که سپاه خود را نه در مقام پیمانکار بلکه در مقام کارفرما می داند.این نهاد نه تنها به دنبال گرفتن پروژه ها است بلکه هر جا که کارش پیش نمی رود،علیه دولت فضاسازی می کند که از جمله آنها موضوع قراردادهای نفتی و قراردادهای کشتی سازی است.

از سوی دیگر این نهاد عملا در مقابل برنامه های اقتصادی دولت عملا نگاهی متفاوت و متضاد به نگاه دولت به اقتصاد را تقویت می کند که عملا مانع فعالیتهای دولت است.این موضوع البته شاید مشکل اصلی دولت با فعالیتهای اقتصادی سپاه نیست.مشکل اصلی زمانی رخ می دهد که سپاه پاسداران برای به کرسی نشاندن این ایده ها عملا راه سیاست را نیز پیش می گیرد و به دنبال کسب کرسی ریاست جمهوری است.

البته تلاش سپاه برای کسب کرسی ریاست جمهوری و مجلس ابتدا انگیزه های سیاسی داشته و پس از آن انگیزه های اقتصادی نیز به آن افزوده شده است.

حسن روحانی و دیگر فعالان سیاسی اما دریافته اند که مانور دادن روی انگیزه های اقتصادی سپاه پاسداران مطلوب تر است. چرا که هم فساد اقتصادی در این نهاد را عیان می کند و هم برخی از اصولگرایان هم در بخشهایی از این پروژه دولت را همراهی می کنند.

از سوی دیگر مانور دادن روی انگیزه های سیاسی سپاه پاسداران حمله مستقیم تری را متوجه رهبر جمهوری اسلامی می کند،چرا که آیت الله خامنه ای دخالت این نهاددر سیاست را مطالبه کرده و حتی بارها به آن مجوز داده است.

درگیری سپاه پاسداران و نهاد ریاست جمهوری البته قاعدتا بخشی از درگیری دائمی بین نهادهای انتصابی و انتخابی در جمهوری اسلامی است که هر از چندگاهی در قالبی جدید نمود پیدا می کند.