نسل سوخته 50

احسان مهرابی

پنجشنبه ۹ شهریور 1396 - 07:05

برخی از متولدان دهه 50  و سالهای پایانی دهه 40 خود را نسل سوخته می دانند.یکی از بدشانسیهای آنها شاید این بوده که نسل قبلشان در آستانه انقلاب 57 جوان بودند و تمام شغل ها و سمتهای دولتی را تصاحب کردند.از آن جایی که معمولا درایران رسم بر بازنشسته شدن مقامات نیست،متولدین این سالها همچنان سمتهای بالای دولتی را در اختیار دارند.افرادی که هنگام وقوع انقلاب کمتر از 20 تا 30 سال سن داشته اند و اینک در سن 55 تا 70 سالگی همچنان سمتهای بالای دولتی را در اختیار دارند.

از جمله میانگین سن وزرای دولت حسن روحانی 57 سال است.محمد علی نجفی شهردار تهران نیز 66 ساله است. دیگر گزینه های شهرداری تهران نیز در همین حدود سن داشته اند.هیچ یک از وزرای روحانی درمحدوده 40 تا 50 سن ندارند و متولد دهه 50 نبوده اند.

دلیل این موضوع قاعدتا به فضای سالهای ابتدایی انقلاب باز می گردد.پس از تسویه مدیران دولت سابق برخی از جوانان 20 تا 30 ساله عهده دار سمتهای مدیریتی کلان شدند.دران زمان حتی قوانین به گونه ای بود که اجازه می داد جوانان کمتر از 30 سال نامزد نمایندگی مجلس شوند و برخی از نمایندگان مجلس اول که بعدها چهره های شاخصی شدندکمتر از 30 سال سن داشتند.وزرا استانداران و مدیران ارشد نیز تقریبا در همین حدود سن داشتند.

مدیرانی که درسالهای ابتدایی انقلاب وارد چرخه مدیریت شده بودند اما برنامه و علاقه ای  برای واگذاری سمتهای خود به نسل بعد نداشتند و اکثر آنان در چرخه مدیریت باقی ماندند.حتی در دولت محمد خاتمی نیز با وجود حضور جوانان در عرصه های سیاسی،بسیاری از مدیران،همان چهره قدیمی چپ بودند و کمتر جوانی وارد چرخه مدیریتی شد.

دولت محمود احمدی نژاد نیزهر چند تعدادی از جوانان را وارد عرصه مدیریت کشور کرد اما نتایج ضعیف عملکرد این دولت درهمه حوزه ها باعث شد که جوانگرایی به جای امتیاز بودن تبدیل به یک نکته منفی شود. طرح هایی مانند مشاوران جوان وزارتخانه ها و استانداریها نیز عملا به یک طرح تشریفاتی برای استخدام اعضای ستادهای انتخاباتی احمدی نژاد تبدیل شد.

دولت احمدی نژاد نیز مانند دولتهای گذشته هیچ طرحی برای ارتقای پله به پله جوانان نداشت و نتیجه اقدامات این دولت باعث پیرتر شدن دولت در دوره حسن روحانی شد.روحانی در کابینه دوم خود نیز نتوانست به وعده جوان تر شدن کابینه عمل کند.اینک او چهار سال فرصت دارد که طرحی برای ارتقای پله به پله جوانان اجرا کند.هنوز اما گویا این دولت نیز اراده ای برای این کار ندارد و سرنوشت متولدان دهه 50 ممکن است در انتظار متولدان دهه 60 نیز باشد.