انتخابات غیر حزبی و مدیران «پاشنه نکشیده»

احسان مهرابی

شنبه ۱ اردیبهشت 1397 - 12:13

حسن روحانی روز شنبه در یک سخنرانی از مدیرانی که «از اخم این و آن هراس دارند»خواست که از سمت خود کناره‌گیری کنند.

Saaad School

رییس جمهور ایران  همچنین از مدیران دولتش خواسته است به نامه‌های تهدیدآمیز دیگر نهادها «اعتنا نکنند» و افزوده که «اگر می‌ترسید به آنها جواب دهید برای من بفرستید تا من پاسخ دهم».

روحانی پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی هم  از برخی مدیران دولت که در حمایت از دولت « پاشنه هایشان خوابیده» بود و « و سینه سپر نمی‌کردند» انتقاد کرده بود.

این سخنان حسن روحانی ابتدا این گونه تفسیر شد که  او قصد دارد در کابینه خود از چهره های قاطع تری استفاده کند.با این حال ترکیب کابینه دوم او دور از انتظار بود و او عملا مدیرانی که « پاشنه هایشان خوابیده» بود و «لخ ،لخ»می کردند را به مدیرانی که «سینه سپر» کرده بودند،ترجیح داد.

در انتخابات ریاست جمهوری نیز تنها معدودی از وزرا از جمله بیژن زنگنه و محمود آخوندی از حسن روحانی حمایت کردند.

این موضوع البته در دولت های گذشته نیز مسبوق به سابقه بوده است.حتی دردولت محمد خاتمی برخی از وزرا از جمله حسین مظفر نه تنها با برآیند کلی کابینه همراه نبودند بلکه در برخی از موارد علیه سیاست های کلی دولت موضع گیری می کردند.

در همان زمان بارها گروه های حامی دولت اعلام کردند که «بار سیاسی» دولت تنها بر دوش برخی از وزرای کابینه است.

برخی از وزرای دولت  نیز حتی در دوره صدارت خود عملا به رهبر جمهوری اسلامی نزدیک و از دولت دور می شوند.

این اتفاق در دولت حسن روحانی نیز تکرار شد و بار سیاسی دولت عملا تنها بر دوش تعدادی از وزرا بود.

این اتفاق شاید از جهاتی با سیستم انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب وزرا گریز ناپذیر است.انتخابات ریاست جمهوری در ایران عملا انتخاب فرد است و فرد منتخب نیز عملا در مقابل جریان حامی خود تعهدی ندارد.

انتخاب وزرا نیز سیستم مشخصی ندارد و رییس جمهور برخی از افراد را خود از نزدیک می شناسد و برخی دیگر به او معرفی می شوند.

به این ترتیب عملا رییس جمهور شناختی از برخی از وزرای معرفی شده ندارد و آنان به تعبیر مشهور امتحان پس نداده اند.

انتقاد ۴۳ تن از وزرا و مقامات ارشد دولت های محمود احمدی نژاد از او مثال روشنی از این وضعیت آشفته است.

مدیرانی که هیچ سنخیتی با فضای کلی دولت ندارند و حتی علیه رییس جمهورموضع می گیرند.

به جزمشکلات مربوط به محدود بودن قدرت رییس جمهور و فشارهای رهبر جمهوری اسلامی و نزدیکانش به دولت، تا زمانی که انتخابات ریاست جمهوری فرد محور باشد نمی توان انتظاری جز وضعیت فعلی داشت.