زنان مراکش، سردفتر و محضردار

فرناز سیفی

زنان مراکش کمپین موفقی با نام «یک میلیون امضا» را در کشور خود به راه انداختند و با جمع‌آوری امضاها و ارائه آن به دولت، خواستار تغییر قوانین تبعیض‌آمیز شدند.

آزادی‌هایی که بر چوب می‌شوند

فرنوش امیرشاهی

هشتم مارس سال ۵۷، وقتی چندین هزار نفر از زنان در خیابان‌های تهران یکصدا فریاد می‌زدند "آزادی زنانه حق مسلم ماست"، شاید هیچگاه تصور نمی‌کردند این خواسته، چهل سال پس از انقلاب، هنوز به صورت یک مطالبه باقی بماند.

با «واقعیت مجازی» در برابر آزارجنسی

فرناز سیفی

مورگان مرسر، نخواست و نگذاشت که تجربه دردناک آزارجنسی، او را در گرداب تلخی و ناامیدی و بی‌اعتمادی گرفتار کند. مصمم تصمیم گرفت از دل این رنج، کاری مفید و راهگشا بیرون بیاورد. می‌گوید باور دارد که باید از تجربه‌های تلخ زندگی، چیزی ساخت که رنج دیگران را کاهش دهد و به داد دیگری برسد.

ترس‌های خیابانی

فرنوش امیرشاهی

نزدیک به یک ماه پس از اعتراض‌های گسترده در ایران، هنوز شوک شکل گیری و سرعت پیشروی آن ادامه دارد و مساله ضرورت شنیدن صدای معترضان و مخالفان به بحث گذاشته شده است.

لبنان و پارلمانی با تنها ۴ زن

فرناز سیفی

تعدادی از گروه‌ها و سازمان‌های غیردولتی مدافع حقوق زنان با همراهی و حمایت وزارت امور زنان در لبنان تلاش‌های جدی را آغاز کردند تا پارلمان فعلی قانونی را تصویب کرده و برای حضور زنان در پارلمان سهمیه مشخصی را تعیین کند تا با تبعیض مثبت، کمی از این حجم سنگین نابرابری شمار زنان و مردان نماینده کاسته شود. بلافاصله سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا نیز از چنین کارزاری برای کاستن از این نابرابری، استقبال و

ژانت واان، زنی که «انتقال خون»را ممکن کرد

فرناز سیفی

. زنی که در فاصله سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۷ مدیر کالج «سامرویل» در آکسفورد بود. زنی که همه‌ی رابطه ما با «خون» را برای همیشه تغییر داد و «انتقال خون» را ممکن کرد: ژانت واان.

زندانی‌های گمنام، خانواده‌های نگران

فرنوش امیرشاهی

تصویر همان است که همیشه بوده است. لحظه‌های نگران. چشم‌های خیره به در. سرگیجه های پر از سوال،‌ گعده‌های دور آتش،‌ ساعت‌های کش‌دار بی‌خبری و در آخر دست‌های خالی از هر خبری.